Toka leviz nen kembet e tua,
rreshqet ashtu pa kuptuar,
por ti sheh Henen qe te ndjek,
kur ti ne mbremje shetit ,
me spiralen a saj te ndricuar.

Ti i zhytur ne mendime harron,
fjalen Universe e hedh ashtu, dhe nuk e analizon.
Ti je njerezimi, je berthama e tije,
i zhytur ne boten tende te vogel,
ku dita shume shpejte po perendon.

Oh ky dhe, nen kembet e tua,
ashtu pa form,
aty ti gjen veten dhe mua,
njesin me te vogel te Universit proton.

Ti vetem Ti je master i Universit,
Greket e Lashte kane thene,
cfare atije i duhet vec njohuri,
virtute ne jete te demonstroje,
dhe erresiren e tije te ndricoje.